Ο θαυμασμός του Αδόλφου Χίτλερ για τον Ιουλιανό

Ο Αδόλφος Χίτλερ θαύμαζε τον Αυτοκράτορα Ιουλιανό που είχε επισύρει το μίσος των χριστιανών της εποχής του, καθώς είχε επιχειρήσει να επαναφέρει την θρησκεία των εθνικών ενάντια στον ιουδαιοχριστιανισμό. Ο Ιουλιανός είχε γράψει μάλιστα το 362 μ.κ.χ.  ένα έργο με τίτλο ''Κατά Χριστιανών'' το οποίο μας διασώθηκε αποσπασματικά . Εκεί παραθέτει άφθονα επιχειρήματα κατά του ιουδαιοχριστιανισμού και του ιουδαϊσμού γενικότερα. Ο Κ.J. Neumann ανέλαβε την ανασύνθεση του έργου και το δημοσίευσε στην Λειψία το 1880 με τον τίτλο «IULIANIITERATOR IS LlBRORUM CONTRA CHRISTIANOS QUAE SUPERSUNT». . Αξιοσημείωτο είναι ότι ο Λέον Ντεγκρέλ είχε δηλώσει πως ο Χίτλερ ''γνώριζε τον Ιουλιανό τον Αποστάτη σαν να ήταν σύγχρονος του''. 

Για την πίστη του Ιουλιανού στους αρχαίους θεούς ο Χίτλερ σε ιδιωτική συνομιλία της 27ης Ιανουαρίου του 1942 είπε:

'' Όταν το στέμμα βλέπει να κλωνίζεται ο θρόνος, αναζητά την υποστήριξη του όχλου. Θα ήταν προτιμότερο να μιλάμε για τον Κωνσταντίνο τον Προδότη και για τον Ιουλιανό τον Πιστό, αντί να αποκαλούμε τον πρώτο ''Μέγα''  και τον δεύτερο ''Αποστάτη''. Όσα έγραψαν οι χριστιανοί κατά του Ιουλιανού είναι εντελώς βλακώδη, σαν κι αυτά που μας φορτώνουν οι Εβραίοι γραφιάδες, ενώ τα κείμενα του Ιουλιανού αποκαλύπτουν πάναγνες αλήθειες''.  

Για τις επιστολές του Ιουλιανού ο Χίτλερ στις 21 Οκτωβρίου 1941 θα πει: '' Δεν ήξερα σε τι βαθμό είχε αποκηρύξει τους χριστιανούς και τον χριστιανισμό ένας άνδρας όπως ο Ιουλιανός. Το βιβλίο αυτό πρέπει να το διαβάσουν όλοι''. Ενώ στις 25 Οκτωβρίου 1941 επανέρχεται: ''Αυτό το βιβλίο με τα αποφθέγματα του Ιουλιανού θα έπρεπε να κυκλοφορεί σε εκατομμύρια αντίτυπα. Τι ευφυία ! Αγνή αρχαία διαύγεια ! Είναι εκπληκτικό !''.

Ο Ιουλιανός παρότι στο έργο ''Κατά Χριστιανών'' καταπιάνεται με θεολογικά ζητήματα και συγκρίνει την εθνική θρησκεία με την ιουδαϊκή, διακρίνεται ξεκάθαρα ο αντισημιτισμός του. Ας δούμε μερικά χαρακτηριστικά αποσπάσματα:

''Ο Μωυσής ισχυρίζεται ότι ο δημιουργός του κόσμου διάλεξε το έθνος των Εβραίων, ότι αφοσιώθηκε και φροντίζει εκείνο μόνο, και ότι σ' αυτόν τον ίδιο ανέθεσε την αποκλειστική μέριμνα. Όμως για τα άλλα έθνη, πώς ή από ποιους θεούς διοικούνται, δεν λέει κουβέντα· εκτός κι αν συμφωνήσει κανείς, ότι σ' αυτά παραχώρησε τον ήλιο και τη σελήνη. Γι' αυτά όμως θα μιλήσω και λίγο αργότερα. Περιορίζομαι τώρα να αναφέρω ενδεικτικά ότι ο ίδιος ο Μωυσής κι οι προφήτες μετά απ' αυτόν και ο Ιησούς ο Ναζωραίος, αλλά ακόμα κι ο Παύλος, που ξεπερνά διεθνώς όλους τους αγύρτες και μάγους όλων των εποχών, ισχυρίζονται ότι μόνο του Ισραήλ και της Ιουδαίας είναι ο Θεός και ότι οι Εβραίοι είναι ο εκλεκτός του λαός''.

''Συνεπώς, δίκιο δεν θα είχε κάποιος να μισήσει τους πιο συνετούς ανάμεσά σας ή να λυπηθεί τους περισσότερο άμυαλους, που, ακολουθώντας σας κατά βήμα, έφτασαν σε τέτοιο σημείο εκφυλισμού, ώστε να ξεχάσουν τους αιώνιους θεούς και να στραφούν στον πεθαμένο Ιουδαίο; ''

''Γιατί δεν ξέρετε καν αν μνημονεύει την αγνότητα, κι ωστόσο μιμείστε την οργή και την δριμύτητα των Ιουδαίων* καταστρέφοντας ιερά και βωμούς· και κατασφάξατε όχι μόνο τους δικούς μας που δεν εγκατέλειψαν την πατρογονική λατρεία, αλλά και κείνους από εσάς που είναι παραπλανημένοι όπως εσείς, τους αιρετικούς που δεν θρηνούν τον πεθαμένο με τον ίδιο τρόπο που το κάνετε εσείς. Αυτά όμως είναι μάλλον δικά σας γνωρίσματα· γιατί πουθενά, ούτε ο Ιησούς σάς παρέδωσε τέτοιες εντολές ούτε ο Παύλος - γιατί ποτέ δεν πίστεψαν πως θα φθάσετε να έχετε τόσο μεγάλη δύναμη - τους αρκούσε να εξαπατούν υπηρέτριες και δούλους και, μέσω αυτών, γυναίκες και άνδρες όπως ο Κορνήλιος και ο Σέργιος. Αν δείτε πουθενά να μνημονεύονται ο Ιησούς και ο Παύλος από τους ιστορικούς της εποχής εκείνης - αφού αυτά συνέβαιναν επί Τιβέριου και βέβαια επί Κλαύδιου - τότε πιστέψτε ότι ψεύδομαι για όλα''. 

''...δείξτε μου μεταξύ των Εβραίων ένα στρατηγό σαν τον Αλέξανδρο ή σαν τον Καίσαρα. Γιατί ανάμεσα σας τέτοιος δεν υπάρχει. Και μολονότι, μα τους θεούς, το καταλαβαίνω ότι είναι προσβλητικό αυτό για τους δύο άνδρες, τους ανέφερα μιας και τους ξέρουν όλοι. Γιατί οι κατώτεροι τους είναι άγνωστοι στον πολύ τον κόσμο, όμως κι απ' αυτούς ο καθένας ξεχωριστά είναι πιο αξιοθαύμαστος απ' όλους μαζί τους στρατηγούς των Εβραίων''. 

''Αλλά ακόμα κι αν ο άμεσος δημιουργός του κόσμου ήταν αυτός που τιμούν οι Εβραίοι, οι σκέψεις μας γι' αυτόν είναι κατά πολύ ανώτερες από τις δικές τους και τα αγαθά που μας χάρισε σπουδαιότερα από τα δικά τους - και της ψυχής και τα άλλα για τα οποία θα μιλήσω παρακάτω. Και μας έστειλε νομοθέτες καθόλου χειρότερους από τον Μωυσή, για να μην πω ότι οι περισσότεροι τους είναι και καλύτεροι απ' αυτόν''.

 ''Τι είδους μίμηση του Θεού επαινούν οι Εβραίοι; Την οργή, το θυμό και τον άγριο φθόνο''. 

''Όμως και οι πολιτειακοί θεσμοί και ο τύπος των δικαστηρίων και η διοίκηση των πόλεων και η αρτιότητα των νόμων και η επίδοση στη μόρφωση και η καλλιέργεια των ελεύθερων τεχνών δεν ήταν στους Εβραίους άθλια και βαρβαρικά; Και όμως, ο άθλιος Ευσέβιος υποστηρίζει ότι έχουν και αυτοί κάποια ποιήματα με εξάμετρους στίχους, και περηφανεύεται ότι και οι Εβραίοι ασχολούνται φιλοσοφικά με τη λογική, που τ' όνομά της από τους Έλληνες το πρωτάκουσε. 

Ποιο είδος ιατρικής εμφανίστηκε στους Εβραίους, όπως στους Έλληνες η ιατρική του Ιπποκράτη και η ιατρική κάποιων άλλων σχολών που δημιουργήθηκαν μετά από 'κείνον; Θα θεωρήσουμε τον «σοφότατο» Σολομώντα ίσο και όμοιο με τον Φωκυλίδη ή τον Θέογνη ή τον Ισοκράτη των Ελλήνων; Από πού και ως πού; Είμαι σίγουρος ότι αν συγκρίνετε τις παραινέσεις του Ισοκράτη με τις παροιμίες του Σολομώντα, θα διαπιστώσετε ότι ο γιος του Θεόδωρου είναι ανώτερος από τον «πάνσοφο» βασιλιά. Μα ο Σολομών, λένε, ασχολούνταν και με τα θεϊκά μυστήρια. Και τι μ' αυτό; Μήπως και ο ίδιος δεν λάτρεψε τους δικούς μας θεούς, αφού εξαπατήθηκε, όπως λένε, από τη γυναίκα του; Τι μεγάλη αρετή! Τι πλούτος σοφίας! Εδώ δεν μπόρεσε να υπερνικήσει την ηδονή και παραπλανήθηκε από τα λόγια μιας γυναίκας. Αν πράγματι, λοιπόν, εξαπατήθηκε από μια γυναίκα, μη τον λέτε σοφό. 

Αν όμως είστε πεπεισμένοι ότι είναι σοφός, τότε να μην πιστεύετε ότι εξαπατήθηκε από γυναίκα, αλλά ότι εμπιστεύτηκε τη δική του κρίση, τη φρόνηση και τη διδασκαλία που του φανέρωσε ο Θεός, και λάτρεψε και τους άλλους θεούς. Γιατί ο φθόνος και η ζήλια δεν αγγίζουν τους ενάρετους ανθρώπους· κι άλλο τόσο απέχουν από αγγέλους και θεούς. Εσείς στρέφεστε γύρω από κάποιες επιμέρους δυνάμεις, που αν τις ονομάσει κανείς δαιμόνια, δεν θα πέσει έξω. Γιατί σ' αυτές υπάρχουν η φιλοδοξία και η κενοδοξία, ενώ οι θεοί δεν έχουν σχέση με τέτοια πράγματα''. 

Ιουλιανός, Κατά Γαλιλαίων

Αφού λοιπόν ο θαυμάσιος νόμος τους, τούς προτρέπει να απαρνηθούν τα υπάρχοντα τους για να πορευτούν πιο εύκολα προς τη βασιλεία των ουρανών, γι' αυτό κι εμείς, συμφωνώντας με τους αγίους τους, δώσαμε διαταγή να κατασχεθούν όλα τα χρήματα της εκκλησίας των Εδεσσητών και να δοθούν στους στρατιώτες και τα κτήματα τους να προστεθούν στα δικά μας ιδιόκτητα. Κι αυτό για να φτωχύνουν και να βάλουν μυαλό, αλλά και για να μη στερηθούν τη βασιλεία των ουρανών στην οποία ακόμα ελπίζουν. Και τους κατοίκους της Έδεσσας τους προειδοποιώ να μένουν μακριά από καυγάδες και εξεγέρσεις, για να μη μου κεντρίσουν το αίσθημα της φιλανθρωπίας και τους τιμωρήσω με ξίφος, φωτιά και εξορία, για διατάραξη της κοινωνικής γαλήνης.

Επιστολή Προς του κατοίκους της Έδεσσας

* ''Ο χριστιανισμός δεν αρκέσθηκε μόνο στο να μπορέσει να επιβάλλει τους ναούς του, αλλά ζήτησε να καταστρέψει ολοκληρωτικά τους ειδωλολατρικούς βωμούς. Μονάχα μ' αυτή την ανεπιείκεια που είναι γεμάτη φανατισμό μπορεί να καθιερωθεί η αποδεικτική πίστη, που αποτελεί βασική και πρώτη προϋπόθεση. Μπορούμε ΄ίσως να φέρουμε σαν επιχείρημα δικαιολογημένο, ότι αυτά τα δύο ιστορικά προηγούμενα είναι στο βάθος τους εβραϊκά κι ακόμη ότι αυτό το είδος της ανεπιείκειας και του φανατισμού είναι χαρακτηριστικά των Εβραίων''. Adolf Hitler, Mein Kampf

Bιβλιογραφία:

1) Εθνικοσοσιαλισμός και αρχαιότητα, Johann Chapoutot, Πόλις

2) Ιουλιανός, Κατά Χριστιανών - Μισοπώγων, Εκδόσεις Θύραθεν

3) Adolf Hitler, Mein Kampf, Εκδόσεις Δίδυμοι
4) Ηitler's table talk

Πηγή

Πηγή 2

Πηγή 3

Από την ιστοσελίδα του David Irving:

''The Table Talks’ content [originally written in shorthand] is more important in my view than Hitler’s Mein Kampf, and possibly even more than his Zweites Buch (1928). It is unadulterated Hitler. He expatiates on virtually every subject under the sun, while his generals and private staff sit patiently and listen, or pretend to listen, to the monologues''.

πηγή

Χίτλερ: Ο Γκαίτε ήταν μια θεία ύπαρξη !

«Πως ημείς δυνάμεθα να επιτρέψομεν την συμμετοχή των Εβραίων εις τον Πολιτισμόν μας, του οποίου την πηγήν και την προέλευσιν αρνούνται…»

Αυτά έλεγε ο Γκαίτε, ο μεγάλος φιλέλληνας ποιητής από την Φρανκφούρτη. Τον Γκαίτε εγκωμιάζει ο Αδόλφος Χίτλερ στο βιβλίο του ''Mein Kampf''  χαρακτηρίζοντας τον θεία ύπαρξη.

''Στην εποχή του Μεγάλου Φρειδερίκου κανείς ποτέ δεν είχε συλλογιστεί τους Εβραίους αλλιώτικα, παρά σαν ένα ξένο λαό και ο Γκαίτε επαναστατούσε στην ιδέα ότι μπορούσε να έρθει μια μέρα που ο γάμος μεταξύ Εβραίων και Χριστιανών δεν θα ήταν απαγορευμένος από τον νόμο. Ο Γκαίτε ήταν εντούτοις, μια θεία ύπαρξη. Δεν μπορούσε να χαρακτηριστεί ούτε σαν αντιδραστικός, αλλ' ούτε και σαν μικρόψυχος. Αυτό που έβγαινε από το στόμα του ήταν η φωνή της φυλής και της λογικής. Έτσι ο λαός παρά τις ντροπιασμένες συναλλαγές που έκαναν οι ηγεμόνες του, έβλεπε πάντα τον Εβραίο σαν ένα ξένο στοιχείο που είχε εισχωρήσει στο σώμα του και συμπεριφερόταν απέναντι του ανάλογα με την κρίση του''.

Αδόλφος Χίτλερ, Ο Αγών μου

Ψηλά τα λάβαρα ! Η γέννηση της ναζιστικής σημαίας !

Μέχρι το 1920 καμιά σημαία και κανένα λάβαρο, δεν αντιστέκονταν στον μαρξισμό, παρόλο που εκπροσωπούσε μια θεωρία εκ διαμέτρου αντίθετη με τη δικιά τους. Ενώ μετά το 1918 δεν έδειξαν καμιά διάθεση να προσεταιρισθούν την σημαία του Ράιχ, τα υγιή γερμανικά κόμματα της μπουρζουαζίας, ανακαλύπτουν ξαφνικά, ενώ δεν είχαν κανένα μελλοντικό πρόγραμμα ν' αντιτάξουν στις νέες δυνάμεις, ότι πρέπει ν' ανασυστήσουν την χαμένη, την γκρεμισμένη αυτοκρατορία.

Πάνω σε αυτή την ιδέα στηρίχθηκε η αναβίωση του ασπρόμαυρο – κόκκινου λάβαρου του παλιού Ράιχ κι έγινε σημαία των αστικών μας κομμάτων, των υποτιθέμενων εθνικών.

Είναι φανερό πως το σύμβολο μιας κατάστασης που μπορεί να ανατραπεί απ' τον μαρξισμό κάτω από περιστάσεις και συνθήκες, κάθε άλλο παρά δοξασμένες, ταιριάζει άσχημα σαν έμβλημα που στ' όνομα του και στη θέα του αυτός ο ίδιος ο μαρξισμός θα εκμηδενιστεί. Όσο ιερά και αγαπητά κι αν είναι αυτά τα παλιά χρώματα, όσο κι αν ακόμη διατηρούν την μοναδική ομορφιά και την φρέσκια λάμψη τους όσο κι αν για χάρη τους κάθε τίμιος Γερμανός πολέμησε, όσο κι αν μ' αυτά ντύσαμε χιλιάδες νεκρούς μας, δεν μπορούν πια ν' αποτελέσουν το σύμβολο ενός αγώνα που αποβλέπει στο μέλλον της Γερμανίας.

Πάντα υποστήριζα αντίθετος και σ' αυτό με τους αστούς πολιτικούς μας, πως για το κίνημα μας ήταν αληθινό ευτύχημα το γεγονός  ότι το γερμανικό έθνος είχε χάσει την παλιά του σημαία. Για μας έπρεπε να ήταν αδιάφορες οι προσπάθειες που έκανε η δημοκρατία για να αποκτήσει ένα δικό της έμβλημα. Αλλά έπρεπε κιόλας να ευχαριστούμε την τύχη που οδήγησε τα αστικά κόμματα ως την έσχατη καταισχύνη να χρησιμοποιήσουν το πιο δοξασμένο πολεμικό σύμβολο σαν σεντόνι που πάνω του θα οργανώνονταν η πιο βρώμικη πορνική πράξη. Το Ράιχ που πουλήθηκε και πούλησε τους πολίτες του δεν θα μπορούσε ποτέ να σηκώσει την ασπρομαυροκόκκινη σημαία στο ύψος της παλιάς της τιμής και δόξας.

Σημαία της Γερμανικής Αυτοκρατορίας 1871 - 1918

Όσο πιο πολύ κρατά το αίσχος του Νοέμβρη, τόσο η υποτιθέμενη κυβέρνηση, θα φέρει πάντα τα εξωτερικά γνωρίσματα του και δεν θα έχει το δικαίωμα να υποκλέψει το έμβλημα ενός έντιμου παρελθόντος. Οι αστοί πολιτικοί μας, θα έπρεπε κιόλας να ξέρουν πως όποιος θελήσει να διεκδικήσει το ασπρομαυροκόκκινο σύμβολο, σαν σημαία για το σημερινό κράτος, διαπράττει κλοπή σε βάρος του παρελθόντος. Η αλλοτινή σημαία ταίριαζε μονάχα στην αλλοτινή αυτοκρατορία και η Δημοκρατία – ο Θεός να την έχει καλά! - διάλεξε για λογαριασμό της αυτή που της ταίριαζε καλύτερα. (χρυσομαυροκόκκινη σημαία) 

Σημαία της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης 1919 - 1933

Έτσι κι εμείς οι εθνικοσοσιαλιστές δεν νομίζουμε πως η ανάρτηση του παλιού συμβόλου εκφράζει την κομματική μας τοποθέτηση, γιατί δεν επιδιώκουμε ν' αναστήσουμε την παλιά αυτοκρατορία που καταστράφηκε από τα ίδια της τα λάθη αλλά να δημιουργήσουμε ένα καινούριο κράτος.

Το κίνημα που μάχεται σήμερα ενάντια στο μαρξισμό, πρέπει να εκφράζει ακόμη και με τη σημαία του το σύμβολο του νέου κράτους. 

Το πρόβλημα της καινούριας σημαίας, δηλαδή της εμφάνισης που θάχει, μας απασχόλησε πολύ. Από κάθε πλευρά, δεχόμασταν υποδείξεις που στηρίζονταν σε καλές προθέσεις, μα που δεν είχαν μαζί και πρακτική εφαρμογή. Η καινούρια σημαία έπρεπε να είναι ταυτόχρονα σύμβολο του αγώνος, διακοσμητικό και επαναστατικό συνάμα στοιχείο του. Αυτός που έχει ανακατευθεί με τα μεγάλα πλήθη, ξέρει καλά πως κάτι ασήμαντες φαινομενικά λεπτομέρειες, είναι στην πραγματικότητα πολύ σοβαρές. Ένα εντυπωσιακό έμβλημα μπορεί, σ' εκατοντάδες χιλιάδες περιπτώσεις, να ξυπνήσει το πρώτο ενδιαφέρον σχετικά με ένα νέο κίνημα.

Γι' αυτόν ακριβώς το λόγο αναγκασθήκαμε ν' απορρίψουμε όλες τις προτάσεις που μας έκαναν από διάφορες πλευρές σχετικά με την συμβολοποίηση του κινήματος μας, από μια άσπρη σημαία. Η άσπρη σημαία θα θύμιζε το παλιό καθεστώς ή ακόμη αυτά τα ασθενικά κι αρρωστημένα κόμματα που είχαν μοναδικό τους σκοπό την αναβίωση ξένων πραγμάτων. Άλλωστε το άσπρο χρώμα δεν τραβά την προσοχή.  Ταιριάζει περισσότερο σε ηθικοπλαστικά σωματεία νεαρών δεσποινίδων, παρά σε εκρητικά κινήματα μιας εποχής επαναστάσεων.

Μας πρότειναν ακόμη το μαύρο: Παρόλο που αρμόζει απόλυτα στην παρούσα στιγμή, δεν μπορούσαμε να προσδώσουμε καμιά ορισμένη σημασία δηλωτική των επιδιώξεων του κόμματος μας. Τέλος αυτό το χρώμα δεν εξασκεί πια ενεργητική επίδραση στα πλήθη.

Σημαία της Βαυαρίας

Το κυανόλευκο πάλι έπρεπε να διαγραφεί, παρόλο τον άριστο αισθητικά συνδυασμό του, επειδή ήταν κιόλας το εθνικό χρώμα ενός γερμανικού κράτους (Βαυαρίας) και μιας κομματικής άποψης ύποπτης εξαιτίας του καταμεριστικού χαρακτήρα της. Εκτός από αυτό δύσκολα θα μπορούσαμε κι αυτό να το συμβολοποιήσουμε με βάση τις δικές μας απόψεις. Οι ίδιοι λόγοι μας έκαναν ν' απορρίψουμε το ασπρόμαυρο. (σημαία Πρωσσίας)

Για το μαύρο και κόκκινοχρυσο δεν γινόταν συζήτηση. Ούτε για το λευκό, μαυροκόκκινο. Τους λόγους τους έχω κιόλας εκθέσει. Μας ενοχλούσε η προϊστορία τους. Όμως όλα μαζί, σαν σύνολο αυτά τα χρώματα εξασκούσαν, παρ' όλα αυτά τρομερή εντύπωση στους άλλους. Είναι η πιο λαμπρή και πετυχημένη σύζευξη. 

Εγώ πάντοτε έκλινα προς την διατήρηση των παλιών μας χρωμάτων, όχι μόνον επειδή μου πήγαιναν σαν πρώην στρατιωτικού, πράγμα που το θεωρούσα ότι πιο ιερό υπήρχε στον κόσμο, αλλά και γιατί ταίριαζαν περισσότερο στις αισθητικές μου αντιλήψεις. Έπρεπε μολαταύτα ν' απορρίψω όλες τις προτάσεις και τα σχέδια που μου στέλνανε οι οπαδοί μου και που τα περισσότερα από αυτά είχαν χαραγμένο τον αγκυλωτό σταυρό καταμεσής, φόντο, στην παλιά σημαία. Εγώ πάλι σαν αρχηγός, δεν ήθελα να επιβάλλω την δική μου άποψη γιατί μπορεί κανένας άλλος να είχε κάτι το ίδιο καλό ή και καλύτερο να μου προτείνει.

Πραγματικά, ένας οδοντογιατρός απ' το Στάνμπεργκ μου υπέβαλλε ένα σχέδιο που δεν ήταν διόλου κακό, που πλησίαζε σχεδόν το δικό μου και που είχε ένα μόνο ελάττωμα: ο αγκυλωτός σταυρός είχε στο κέντρο του, εκεί που τσάκιζαν οι πλευρές έναν άσπρο κύκλο. Εγώ ο ίδιος ύστερα από αναρίθμητες δοκιμές κατέληξα σ' ενα οριστικό σχήμα: άσπρος κύκλος μέσα σε φόντο κόκκινο κι ένας μαύρος αγκυλωτός σταυρός στη μέση του κύκλου. Πολλές προσπάθειες χρειάστηκαν ακόμη για να καταλήξουμε οριστικά για το μέγεθος που θάχει η σημαία ή ο άσπρος κύκλος καθώς και για το πάχος, του αγκυλωτού σταυρού. Και το πράγμα έμεινε έτσι. Με το ίδιο πνεύμα παραγγείλαμε αμέσως περιβραχιόνια για τους άντρες της υπηρεσίας τάξεως μέσα στις αίθουσες συγκεντρώσεων: μια κόκκινη κορδέλα που πάνω της φιγουράριζε ο άσπρος κύκλος με τον μαύρο αγκυλωτό σταυρό.

Το έμβλημα του κόμματος χαράχθηκε στις ίδιες γραμμές: άσπρος κύκλος σε φόντο κόκκινο με τον αγκυλωτό σταρό καταμεσής του. Ένας χρυσοχόος από το Μόναχο, ο Φους έφτιαξε πρώτος το ολόχρυσο σήμα μας, που από τότε διατηρήθηκε σαν κειμήλιο.

Στα τέλη του καλοκαιριού του 1920, η καινούρια σημαία μας παρουσιάσθηκε για πρώτη φορά στο κοινό. Ταίριαζε απόλυτα στο νεαρό μας κίνημα. Ήταν νέα και καινούρια όπως κι εκείνο. Κανείς δεν την είχε ακόμα δει κι υψώθηκε σαν δάδα αναμμένη. Νοιώσαμε κι εμείς οι ίδιοι μια χαρά παιδιάστικη να μας πλημμυρίζει, όταν μια πιστή συντρόφισσα του κόμματος μας έφτιαξε την πρώτη σημαία μας και μας την παρέδωσε. Λίγους μήνες αργότερα είχαμε περίπου μισή δωδεκάδα σημαίες ενώ τα περιβραχιόνια με το καινούριο σύμβολο στα μπράτσα των ανδρών μας αύξαιναν διαρκώς.

Ήταν στ' αλήθεια ένα σύμβολο ! Όχι μόνο επειδή τα μοναδικά του χρώματα, που όλοι τα αγαπούσαμε ολόψυχα και που άλλοτε είχαν προσδώσει τόσες τιμές στον γερμανικό λαό, μαρτυρούσαν τον σεβασμό μας στο παρελθόν, αλλά και γιατί ήταν ακόμα η πιο σωστή, η πιο πετυχημένη απεικόνιση των προθέσεων του κινήματος μας. Σαν Εθνικοσοσιαλιστές,βλέπαμε την σημαία μας να 'ναι η προσωποποίηση του προγράμματος μας. Το κόκκινο συμβόλιζε την κοινωνική τοποθέτηση μας,το λευκό την εθνικιστική μας ιδέα. Ο αγκυλωτός,τον αγώνα για τον θρίαμβο των Αρίων κι ακόμη την συμβολοποίηση της θεωρίας για την παραγωγική εργασία, μιας θεωρίας που ήταν και θα έμενε για πάντα αντισημιτική.

Δυο χρόνια αργότερα, όταν η υπηρεσία μας για την τάξη εξελίχθηκε σε μαχητική ομάδα περιλαμβάνοντας χιλιάδες άνδρες, στάθηκε αναγκαίο να δώσουμε σ' αυτή την οργάνωση μάχης ένα ιδιαίτερο σύμβολο νίκης: ένα λάβαρο. Εγώ ο ίδιος το χάραξα κι εμπιστεύθηκα την κατασκευή του σε ένα παλιό και πιστό φίλο του κόμματος, στον τεχνίτη – χρυσοχόο Γκαχρ. Από τότε αυτό το λάβαρο αποτελεί το έμβλημα του μάχιμου Εθνικοσοσιαλισμού.

Adolf Hitler, Mein Kampf (Η μάχη ενάντια στο κόκκινο μέτωπο, β΄τόμος)

Yψώστε τα λάβαρα ξανά , για την φυλή, για την Ευρώπη, για τον πολιτισμό μας, για τις πατρίδες μας ! Heil Hitler ! Sieg heil !

Η ΝΑΖΙΣΤΙΚΗ ΠΙΣΤΗ ΕΙΝΑΙ ΦΥΛΕΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ

Το μόνο πράγμα στο οποίο μπορώ να είμαι πιστός μέχρι θανάτου - και αυτή είναι η μόνη πίστη που έχει σημασία - είναι η φυλετική, και ως εκ τούτου πολιτιστική, αδελφότητα με τον δικό μου λαό, αδιάφορο που έχει γεννηθεί ο καθένας !

Όταν αυτή η πίστη δοκιμάζεται τόσο σκληρά, όταν ο λαός μου κινδυνεύει, είναι τερατώδες να υποκρινόμαστε ότι θα πρέπει να είμαστε εχθροί μεταξύ μας επειδή χωριζόμαστε από υποθετικές - συνοριακές γραμμές και ότι μόλις μια συμμορία από διεθνείς Εβραίους μας ντοπάρει με τον κατάλληλο τρόπο, εμείς οι Άριοι, θα πρέπει να αλληλοσκοτωθούμε και να ισοπεδώσουμε με βόμβες ο ένας τις πόλεις του άλλου επειδή είμαστε ''εμπορικοί ανταγωνιστές'' ή για την ''αμερικανική δημοκρατια'' ή για την ''βρετανική αυτοκρατορία'' ή για οποιαδήποτε άλλη βλακεία.  

ΕΙΜΑΙ ΑΡΙΟΣ, και θα είμαι αδελφός με τους Άριους όλου του κόσμου και θα πολεμήσω στο πλευρό τους. Κι αν είναι απαραίτητο θα μπω πρώτος στην μάχη της επιβίωσης ενάντια στην τρομερή απειλή των εκατομμυρίων εγχρώμων όντων που διψούν για το αίμα του Άριου και που καθοδηγούνται από τον ρυπαρό Εβραίο.

George Lincoln Rockwell

Το εθνικοσοσιαλιστικό κίνημα θα έχει να επιτελέσει μια από τις πιο σημαντικές του προσπάθειες: Πρέπει να ανοίξει τα μάτια του λαού μας σχετικά με το τι είναι τα ξένα έθνη και να μην σταματήσει να του θυμίζει ποιος είναι ο θανάσιμος σημερινός εχθρός του. Αντί να ενισχύουμε το μίσος που χωρίζει τους Άριους λαούς - που ακόμη και τα πάντα αν είναι ενάντια, τους ενώνει το ίδιο αίμα κι οι μεγάλες γραμμές που χάραξε ο πολιτισμός - θα πρέπει να στρέψουμε την οργή του λαού στον αδυσώπητο εχθρό της ανθρωπότητος και να του δείξουμε πως αυτός είναι ο αληθινός δράστης όλων των κακών που μας δέρνουν. 

Αλλά θα πρέπει ακόμη να επαγρυπνούμε ώστε μόλις ο λαός αντιληφθεί τον εχθρό του, να οδηγήσουμε τον αγώνα εναντίον του, ώστε να λάμψει σαν προφητικό άστρο των νέων καιρών το κίνημα μας, και να δείξει στους άλλους λαούς τον δρόμο που πρέπει να ακολουθήσουν αν θέλουν μια μέρα να χαιρετήσουν μια ανθρωπότητα όπου θα βασιλεύει η Άρια φυλή. 

Για όλα αυτά, ας μας καθοδηγεί η λογική και η πίστη στην δύναμη! Ας υπαγορεύει τις πράξεις μας το ιερό καθήκον,κι ας μας δίνει υπομονή και καρτερία ! Ας γίνει η πίστη μας προστάτης και ηγέτης του υπέρτατου αγώνος μας !

Adolf Hitler, Mein Κampf

Πρέπει ακόμη να διαφυλάξουμε σ’ όλη του την ομορφιά το Ελληνικό Ιδεώδες του πολιτισμού. Οι διαφορές ανάμεσα στους λαούς δεν πρέπει να μας εμποδίσουν να βρούμε την κοινότητα της ράτσας που τις ενώνει και τα σημεία όπου έχουν πολύ μεγάλη σημασία. Ο παθιασμένος αγώνας μας πρέπει να 'χει πλατιά αντικείμενα: ένας ολόκληρος πολιτισμός αγωνίζεται για την ύπαρξή του κι αυτός ο πολιτισμός θα βαστάξει εκατομμύρια χρόνια γιατί θ’ αγκαλιάσει και θα συνταιριάσει τον Ελληνισμό με τον Γερμανισμό.

Adolf Hitler, Mein Κampf

Πριν εμφανιστεί στο ιστορικό προσκήνιο ο Αδόλφος Χίτλερ, οι λευκοί όλου του κόσμου δεν είχαν τίποτα, απολύτως τίποτα που να τους ενώνει σε κοινό σκοπό. Δεν είχαν κοινούς ήρωες και μάρτυρες, άγια μνημεία, ονόματα και σύμβολα. Όμως τώρα, αφότου εκατομμύρια νέων Γερμανών Άριων ανδρών έδωσαν πρόθυμα τις πολύτιμες ζωές τους στον πρώτο πραγματικό αγώνα της ιστορίας προς όφελος της Άριας φυλής, έχουμε πια τα αιματοβαμμένα σύμβολα και μάρτυρες, δηλαδή το θεμελιωδέστερο συστατικό μιας επανάστασης !

George Lincoln Rockwell

''Διότι κύριοι βουλευτές τι είναι η Ευρώπη; Δεν υπάρχει γεωγραφικός προσδιορισμός για την Ήπειρο μας, υπάρχει μόνο εθνικός και πολιτιστικός προσδιορισμός. Το σύνορο της δεν είναι τα Ουράλια, αλλά αυτή η γραμμή που διαχωρίζει τον δυτικό από τον ανατολικό τρόπο ζωής.
Υπήρξε κάποια εποχή όπου η Ευρώπη δεν ήταν αυτή η ελληνική νησίδα, στην οποία είχαν προωθηθεί οι βόρειοι λαοί, για να ανάψουν για πρώτη φορά ένα φως, το οποίο από εκείνη την στιγμή, άρχισε αργά αλλά σταθερά να φωτίζει τους ανθρώπους.

Και όταν οι Έλληνες κατόρθωσαν να συνθλίψουν την περσική εξάπλωση,δεν υπερασπίστηκαν την περιορισμένη στον χώρο ελληνική πατρίδα τους, αλλά έσωσαν αυτή την αντίληψη που σήμερα ονομάζεται Ευρώπη''.

Αδόλφος Χίτλερ

Διάλογος Θεμιστοκλέους και Αριστείδου αποδεικνύει την φυλετική συνείδηση των Αρχαίων Ελλήνων

«Αυτή είναι η Ευρώπη! Η Ευρώπη είναι η Ελλάδα και όχι η Περσία, είναι η Ρώμη και όχι η Καρχηδόνα, είναι ο Χριστιανισμός και όχι το Χαλιφάτο».

Βίκτορ Ορμπάν , Πρωθυπουργός Ουγγαρίας

Adolf Hitler, ο στρατιώτης

''Από την ημέρα που είχα σταθεί στον τάφο της μάνας μου, δεν είχα κλάψει. Από τότε που στα νιάτα μου η μοίρα με χτύπησε με ανελέητη σκληρότητα, η αντοχή μου αυξήθηκε. Όταν κατά την διάρκεια του μακροχρόνιου πολέμου ο θάνατος απέσπασε τόσους αγαπημένους συντρόφους και φίλους από τις τάξεις μας, μου φαινόταν σχεδόν έγκλημα να θρηνήσω. Σε τελική ανάλυση δεν πέθαναν για την Γερμανία; Και όταν στο τέλος το ύπουλο αέριο, τις τελευταίες μέρες του τρομερού αγώνα, με χτύπησε και άρχισε να μου τρώει τα μάτια και, μέσα στον φόβο μήπως μείνω τυφλός για πάντα, σχεδόν έχασα το κουράγιο μου προς στιγμήν, η φωνή της συνείδησης μου μου φώναξε : ''Άθλιε, θα κλάψεις ενώ χιλιάδες είναι σε εκατοντάδες φορές χειρότερη θέση από σένα;'' και έτσι υπέμεινα την μοίρα μου με σιωπή και απάθεια. Τώρα όμως δεν μπορούσα. Μόνο τώρα είδα πως τα προσωπικά βάσανα εξαφανίζονται μπροστά στην δυστυχία της πατρίδας''.

Αδόλφος Χίτλερ, Ο Αγών μου

Τον Νοέμβριο του 1915, το να πληρώσει ένας δεκανέας της πρώτης γραμμής τέσσερα μάρκα για ένα βιβλίο σχετικό με τους πολιτιστικούς θησαυρούς του Βερολίνου,την στιγμή που τσιγάρα, σνακς και γυναίκες βρίσκονταν στην διάθεση του για πιο άμεση και χειροπιαστή αναψυχή,μπορεί να εκληφθεί ως πράξη αισθητικής υπέρβασης, μια εξ υποκαταστάσεως απόδραση από τον κατεστραμμένο κόσμο της καλλιέργειας και του κάλλους, τον οποίο ο Όσμπορν παρακολούθησε να διαλύεται στην λάσπη του Σομ......

Τίμοθυ Ρύμπακ, Η βιβλιοθήκη του Χίτλερ

Ο λοχίας Μαξ Άμαν είχε στο μυαλό του τον Χίτλερ ως σαφώς αλλόκοτο άνθρωπο αλλά και εξαιρετικά αλτρουιστή. Ο Άμαν θυμάται ότι όταν ανακάλυψε ένα πλεόνασμα στον προϋπολογισμό του λόχου και το πρόσφερε στον Χίτλερ, επειδή ο Αυστριακός έδειχνε να έχει ελάχιστα χρήματα, ο Χίτλερ ευχαρίστησε τον Άμαν και του πρότεινε να το δώσει σε κάποιον που το είχε περισσότερη ανάγκη. Ομοίως όταν ο Άμαν τον πρότεινε για προαγωγή ο Χίτλερ αρνήθηκε. Είπε ότι ενέπνεε περισσότερο σεβασμό χωρίς τα γαλόνια του αξιωματικού. Επιδείκνυε αλτρουιστικές τάσεις σε ακραίο βαθμό.

''Ακόμα κι αν πήγαινα στις τρεις το πρωί,πάντα υπήρχαν κάποιοι άνδρες εν υπηρεσία'' θυμάται ο Άμαν. Όταν έλεγα ''Αγγελιαφόρος'' κανείς δεν κουνιόταν, μόνο ο Χίτλερ πεταγόταν πάνω. Κι όταν έλεγα ''Πάλι εσύ !'' εκείνος αποκρινόταν ''Άσε τους άλλους να κοιμηθούν. Εμένα δεν με πειράζει.''

Τίμοθυ Ρύμπακ, Η βιβλιοθήκη του Χίτλερ

''Σήμερα πρέπει να ευχαριστήσω ταπεινά την Θεία Πρόνοια, που η χάρη της μου επέτρεψε, εμένα που κάποτε ήμουν ένας άγνωστος στρατιώτης στον Πόλεμο, να φέρω σε επιτυχή έκβαση τον αγώνα για την επαναφορά της τιμής μας και των δικαιωμάτων μας ως 'Εθνους''.

Αδόλφος Χίτλερ, 1937

Διευκρινίσεις περί εθνικισμού

''Σαν Εθνικοσοσιαλιστές, βλέπαμε την σημαία μας να 'ναι η προσωποποίηση του προγράμματος μας. Το κόκκινο συμβόλιζε την κοινωνική τοποθέτηση μας, το λευκό την εθνικιστική μας ιδέα. Ο αγκυλωτός,τον αγώνα για τον θρίαμβο των Αρίων κι ακόμη την συμβολοποίηση της θεωρίας για την παραγωγική εργασία,μιας θεωρίας που ήταν και θα έμενε για πάντα αντισημιτική''.

Αδόλφος Χίτλερ, Mein Kampf

''Το τρίτο σημείο που θα έπρεπε να φροντίσουμε σχετικά με την δημόσια εκπαίδευση είναι το ακόλουθο : 

Η εκπαίδευση θα μπορούσε το ίδιο να χρησιμεύσει στο φυλετικό κράτος σαν ένα μέσο για να αναπτύξει την εθνική υπερηφάνεια. Απ' αυτή την άποψη πρέπει να ξεκινά η διδασκαλία της παγκόσμιας ιστορίας και της γενικής ιστορίας του πολιτισμού. [...] Πρέπει να διαλέξουμε μεσ' από το πλήθος των μεγάλων ονομάτων της ιστορίας της Γερμανίας, αυτούς που στάθηκαν οι πιο μεγάλοι, να τους φωτίσουμε ειδικά και να στρέψουμε προς αυτούς την προσοχή της νεολαίας, επιμένοντας να γίνουν μια μέρα, τούτοι οι νέοι, οι υποστηρικτές του αδιάσπαστου εθνικού συναισθήματος. 

Η διδασκαλία πρέπει να οργανωθεί συστηματικά κάτω απ' αυτήν την άποψη, το ίδιο και η σωματική αγωγή, έτσι που ο νέος εγκαταλείποντας το σχολείο να μην καταντήσει, ένας μισοειρηνιστής, μισοδημοκράτης, ή οτιδήποτε τέτοιο πάνω σ' αυτό το είδος, αλλά ένας ολοκληρωμένος Γερμανός. Τέλος, αυτό το εθνικιστικό συναίσθημα όντας απ' την αρχή σοβαρό και, πέρα για πέρα χωρίς τίποτα το επιπόλαιο, αληθινό, να περάσει στην παιδική σκέψη που είναι ακόμη εύπλαστη, αυτή την σιδερένια αρχή : Όποιος αγαπά τον λαό του θ' αποδείξει την αγάπη του αυτή μόνο με τις θυσίες που είναι σε θέση να υποστεί για χάρη του. Εθνικό συναίσθημα που κρύβει μέσα του το συμφέρον δεν μπορεί να υπάρξει. Ένας εθνικισμός που σκοπεύει να συμπεριλάβει ή που εννοεί μόνο τις κοινωνικές τάξεις δεν υπάρχει απ την αρχή.

Το να ζητωκραυγάζεις μονάχα, δεν σου δίνει το δικαίωμα, ούτε σε καθιερώνει πατριώτη*, δεν φτάνει να διακηρρύσεις απλώς πως είσαι, πρέπει, πίσω απ' την ευγενική προσπάθεια να υπερασπισθεί η ύπαρξη και η καθαρότητα της φυλής, να υπάρχει η προοπτική ότι θα φροντίσεις για την υπεράσπιση ολόκληρης της φυλής. Δεν έχουμε το δικαίωμα να υπερηφανευόμαστε για τον λαό μας παρά μόνο όταν δεν νιώθουμε ντροπή για καμιά τάξη του. Αλλά όταν το ένα μισό αυτού του λαού είναι εξαθλιωμένο, καταρρακωμένο απ' τις έγνοιες και τσακισμένο απ' τις φροντίδες, προσφέρει ένα τέτοιο απογοητευτικό θέαμα, ώστε κανείς δεν μπορεί να υπερηφανευτεί γι αυτό. Μονάχα όταν ένας λαός έχει όλα τα μέλη του υγιή στο σώμα και στο μυαλό, μπορεί να αισθανθεί την χαρά ότι κατέχει πια αυτό το δικαίωμα πάνω απ όλους τους γείτονές του, ν' ανυψωθεί στην ανώτερη αυτή βαθμίδα που ονομάζεται εθνική υπερηφάνεια. Αλλα αυτή η υπέρτατη φιλοδοξία, δεν μπορεί να εκδηλωθεί παρά μόνον από έναν που έχει πλήρη κι απόλυτη συνείδηση της μεγαλοσύνης του λαού του. 

Πρέπει να εμφυτεύσουμε μέσα στις νέες καρδιές την εσωτερική ενότητα που προσδίδει ο εθνικισμός και το συναίσθημα της κοινωνικής δικαιοσύνης. Τότε θα γεννηθεί μια μέρα ένας λαός που οι άνθρωποι του θα 'ναι ενωμένοι και γαλβανισμένοι από μια κοινή αγάπη και μια κοινή αδιάσπαστη κι αναμφισβήτητη όσο ποτέ άλλωτε, υπερηφάνεια. Ο φόβος που εμπνέει ο σωβινισμός στην εποχή μας είναι το σημάδι της αδυναμίας της. Κάθε εκχειλίζουσα δραστηριότητα της είναι αδιάφορη και αποτελεί για την εποχή μας ελάττωμα: το πεπρωμένο δεν θα την καλέσει πια να πραγματοποιήσει κανένα ιδανικό. Γιατί οι πιο μεγάλες επαναστάσεις που συνέβησαν πάνω σ' αυτή την γη θα θεωρούνταν ασήμαντες αν τα κίνητρα τους ήταν, αντί για πάθος φανατικό που φθάνει μέχρι την υστερία, οι αστικές αντιλήψεις για την ησυχία και την τάξη. 

Είναι πια εξακριβωμένο και σίγουρο ότι ο κόσμος μας προσανατολίζεται σε μια ριζοσπαστική επανάσταση. Όλο το πρόβλημα είναι να διαπιστώσουμε αν θα γίνει για το καλό της Άριας ανθρωπότητας ή για το συμφέρον των προαιώνιων Εβραίων. Το φυλετικό κράτος πρέπει με την κατάλληλη αγωγή που θα δώσει στους νέους να προφυλάξει την διατήρηση της φυλής ώστε  να γίνει ικανή και ώριμη για ν' αντέξει σ' αυτήν την ανώτατη κι αποφασιστική δοκιμασία. Αλλά μονάχα ο λαός θα αναλάβει πρώτος να χαράξει αυτό τον δρόμο που θα μας ξαναοδηγήσει στην νίκη''.

Αδόλφος Χίτλερ, Mein Kampf

*Ο Γιόζεφ Γκαίμπελς είχε επίσης επισημάνει ''ο εθνικισμός έχει ευρεία έννοια, δεν είμαστε πατριώτες των ''ζήτω'', είμαστε εθνικοσοσιαλιστές''.

Ο Γκαίμπελς διευκρινίζει σε άλλη ομιλία του ακόμα περισσότερο την θέση του εθνικοσοσιαλισμού απέναντι στον στείρο εθνικισμό:

Υπάρχουν πολλοί αξιόλογοι άνθρω­ποι στο κίνημά μας που έμαθαν πολλά πράγματα μετά το 1918 και εξακο­λουθούν να μαθαίνουν μετά το 1923. Σήμερα αυτοί οι άνθρωποι βλέ­πουν όχι μόνο ότι ο Μαρξισμός είναι διαστρέ­βλωση του σοσιαλισμού , αλλά και ότι τα λεγόμενα «εθνικά» κόμματα και ορ­γανώσεις αποτελούν δια­στρέβλωση του εθνικι­σμού. [...] Στο διάβολο λοιπόν ο Μαρξισμός , διότι αποτε­λεί διαστρέβλωση του σοσιαλισμού ! Στο διάβο­λο και όλα τα λεγόμενα«εθνικά» κόμματα της δεξιάς ! Διότι αποτελούν διαστρέβλωση του εθνικι­σμού ! Αυτά είναι τα συν­θήματα που κάνουν τον σοσιαλισμό εθνικιστικό και τον εθνικισμό σοσιαλι­στικό. [...] Πιστεύετε ότι η μεσαία τάξη είναι αυτή που σκέ­πτεται «εθνικά» και «πα­τριωτικά» ; Πόσο αφελής είστε !  Ο μεσοαστός είναι «πατριώτης» μόνον εφό­σον η «πατρίδα» εγγυά­ται σ' αυτόν την ησυχία του , τις δουλειές του και την ασφάλειά του. Όταν ο Εθνικισμός δεν το εξυπηρετεί πια , ο μεσοαστός γίνεται ο μεγαλύτε­ρος κοσμοπολίτης και αντι - Εθνικιστής. Αυτό το βλέπουμε καθαρά στο πάθος με το οποίο η μεσαία τάξη υπερασπίζε­ται τη «δημοκρατία».

Sieg heil !

Die Kultur der Arier

Ο Αδόλφος Χίτλερ για το κράτος του Ισραήλ

Η θέληση των Εβραίων να καταλάβουν την Παλαιστίνη είναι η αιτία για την καταστροφή της Γερμανίας στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Η συκοφαντική προσωνυμία ''Ούννοι'' ανήκει στην προπαγάνδα του πολέμου αυτού που δυσφημούσε τον γερμανικό λαό. Η Γερμανία υπέφερε από την προδοσία του Νοέμβρη του 1918 για 14 έτη με την ταπεινωτική και άδικη Συνθήκη των Βερσαλλιών. Το τι θα σήμαινε η ίδρυση του ισραηλινού κράτους, ο Χίτλερ το γνώριζε πολύ καλά: 

H Mέρκελ στο Ισραήλ ''Ποτέ ξανά αντιεβραϊσμός''

''Η κυριαρχία του Εβραίου φαίνεται τώρα πια τόσο εξασφαλισμένη μέσα στο κράτος ώστε όχι μόνον τολμά να συμπεριφέρεται ανοιχτά σαν Εβραίος, αλλ' αρχίζει και να υπεραμύνεται για τις εθνικές και φυλετικές πεποιθήσεις του, προβάλλοντας όλες του τις επιδιώξεις. Πάντως ένα μέρος της φυλής του, τους βλέπει σαν έναν ξένο λαό, χωρίς βέβαια να είναι απολύτως αληθές αυτό. Γιατί όταν ο Σιωνισμός κόπτεται να κάνει τους άλλους λαούς να πιστέψουν ότι η εθνική συνείδηση του Εβραίου θα έβρισκε ικανοποίηση  με την ίδρυση ενός Παλαιστινιακού Κράτους, οι Εβραίοι κοροϊδεύουν ακόμη μια φορά με την ηλιθιότητα εκείνων που τους πιστεύουν. Δεν έχουν διόλου την διάθεση να ιδρύσουν στην Παλαιστίνη ένα ιουδαϊκό κράτος και να πάνε εκεί να ριζώσουν. Έχουν απλά υπόψη τους να εγκαταστήσουν εκεί τον κεντρικό οργανισμό του απατεωνίστικου διεθνιστικού σκοπού τους για παγκόσμια κυριαρχία. 

Θα πραγματοποιούσαν μόνο μια κατάσταση διαδοχής και μια δυνατότητα παρέμβασης στα άλλα κράτη. Θ' αποκτούσαν ένα άσυλο όπου θα μπορούσαν να καταφύγουν όλοι οι ξεμασκαρεμένοι απατεώνες και μια ανώτατη σχολή στην οποία θα φοιτούσαν οι μέλλοντες λωποδύτες.  Αλλ' αυτό είναι ένα ακόμα σημάδι της ανάγκης για εξασφάλιση κι ακόμη απόδειξη για το πόσο δυνατό ήταν μέσα τους το συναίσθημα της ασφάλειας, που βγαίνει από το γεγονός ότι ενώ ένα μέρος από τους Εβραίους υποκρίνονταν ότι ήταν Γερμανοί, Γάλλοι ή Άγγλοι, οι άλλοι με μια ειλικρινή θρασύτητα υποστήριζαν ανοιχτά ότι είναι Εβραίοι. Η τρομερή αναίδεια με την οποία συμπεριφέρονταν προς τους υπηκόους των άλλων λαών, έδειχνε πόσο σίγουροι ήταν για την νίκη τους που πλησίαζε.''

Αδόλφος Χίτλερ , Ο Αγών μου (Λαός και Φυλή, σελ 365-366 Εκδόσεις Δίδυμοι)

Kάθε χρόνο στο σύγχρονο Βερολίνο υψώνεται η μεγαλύτερη εβραϊκή λυχνία για την γιορτή χανουκά.

Ο Μπέντζαμιν Φρίντμαν, ένας σιωνιστής της Αμερικής, το 1961 ομολόγησε την αλήθεια:

''Όταν τελείωσε ο πόλεμος και οι Γερμανοί πήγαν για να λάβουν μέρος στη Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων το 1919, ήταν παρόντες εκεί και 117 Εβραίοι. Μια εβραϊκή αντιπροσωπεία, η οποία αντιπροσώπευε τους Εβραίους της Ανατολικής Ευρώπης, με επικεφαλής τον Bernard Baruch. Ήμουν και εγω εκεί, έπρεπε να ξέρω. Τι συνέβη; Οι Εβραίοι σ’ αυτή τη διάσκεψη, όταν ακριβώς επρόκειτο να τεμαχισθεί η Γερμανία για να διανεμηθεί στους Ευρωπαίους, είπαν: “Τι θα λέγατε να μας δώσετε την Παλαιστίνη;” Και ανέφεραν, επι παρουσία των Γερμανών, την διακήρυξη Balfour. Οι Γερμανοί κατάλαβαν τι παίζεται. “A, έτσι έγινε το παιχνίδι, γι ‘αυτό οι ΗΠΑ μπήκαν στον πόλεμο”. Οι Γερμανοί κατάλαβαν για πρώτη φορά, ότι είχαν ηττηθεί, γιατί οι Σιωνιστές ήθελαν την Παλαιστίνη. Οι Γερμανοί έπρεπε να υπομείνουν αυτό το αίσχος και τις εξωφρενικές επανορθώσεις μόνο γι’ αυτό ακριβώς τον λόγο. [..] Στη συνάντηση, που έγινε το 1933, συμμετείχαν Εβραίοι από κάθε χώρα. Και είπαν για την Γερμανία: “Διώξτε τον Χίτλερ και δώστε μας πίσω τις παλιές θέσεις που είχαμε, ανεξάρτητα από το αν κάποιος είναι κομμουνιστής ή οτιδήποτε άλλο. Δεν μπορείτε να μας αντιμετωπίζετε έτσι. Εμείς, οι Εβραίοι του κόσμου, σας εκδίδουμε ένα τελεσίγραφο“. Μπορείτε να φανταστείτε τι είπαν οι Γερμανοί στούς Εβραίους. [...]Τελικά οι Εβραίοι κήρυξαν πόλεμο κατά της Γερμανίας, και αυτός ο πόλεμος ήταν τόσο αποτελεσματικός, που σε κανένα κατάστημα πλέον δεν έβρισκες ένα προϊόν με την ετικέτα “Made in Germany”.  [...] Φυσικά, οι Γερμανοί είπαν: “Ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι που μποϊκοτάρουν τη χώρα μας, που κάνουν τον λαό μας άνεργο και οδηγούν την βιομηχανία μας σε στασιμότητα; Ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι που κάνουν κάτι τέτοιο;” [...] Έτσι οι Εβραίοι ήταν υπεύθυνοι και για τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, διότι, όταν η όλη υπόθεση ξέφυγε από τα χέρια, ήταν σημαντικό να δούμε, ποιος θα επιζήσει απο τον αγώνα και ποιός θα βγεί νικητής.  [...]

Οι Εβραίοι του κόσμου, οι Σιωνιστές και οι θρησκευτικοί τους σύμμαχοι, είναι αποφασισμένοι να χρησιμοποιήσουν τις ΗΠΑ σαν βάση για το σχέδιό τους, να κάνουν τη γη της Παλαιστίνης πρωτεύουσα της παγκόσμιας κυβέρνησής που επιδιώκουν. Αυτό είναι τόσο αληθινό, όσο εγώ που στέκομαι εδώ. Δεν είμαι μόνο εγώ που το ξέρω αυτό και το έχω διαβάσει, το κάνανε και άλλοι πολλοί εδώ και είναι γνωστό σε όλο τον κόσμο. ''

Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ! ΤΟ ΜΙΣΟΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΙΩΝΙΟ ΕΧΘΡΟ ΤΗΣ ΑΡΙΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ!

Die Kultur der Arier

Χίτλερ: ''Οι Εβραίοι διεθνιστές θα νικηθούν με εθνικό πάθος και αίμα''

Οι μισοί από τους πολιτικούς μας είναι τώρα άνθρωποι δίχως συνείδηση, αλλά και δίχως χαρακτήρα, που γενικά έχουν καταντήσει εχθροί του λαού μας., όσο για τους υπόλοιπους μισούς είναι άκακοι ανόητοι, άχρηστοι και δουλοπρεπείς. Κι η κατάσταση άλλαξε απ' την εποχή των συμβουλίων της Βιέννης: δεν εμπορεύονται πια τα σύνορα του κράτους οι πρίγκιπες και οι μαιτρέσσες  τους, αλλά οι αδυσώπητοι Εβραίοι διεθνιστές που αγωνίζονται για την υποταγή των άλλων λαών. Κανένας από αυτούς δεν μπορεί να απομακρύνει απ' τον λαιμό του το χέρι του Εβραίου που τον πνίγει, αν δεν χρησιμοποιήσει το σπαθί. Μόνο η δύναμη συγκεντρωμένη κι εμψυχωμένη απ' το εθνικό πάθος μπορεί, μ' ένα τίναγμα, να αψηφήσει τις διεθνιστικές δυνάμεις που τείνουν να υποτάξουν τους λαούς. Αλλά μια τέτοια χειρονομία ζητάει αίμα.

Αδόλφος Χίτλερ - Ο Αγών μου

Die Kultur der Arier

Ο αιώνιος εχθρός που κρύβεται πίσω από κάθε πόλεμο !

Σήμερα η Ευρώπη βρίσκεται μπροστά στον κίνδυνο διατήρησης του πολιτισμού της! Έπειτα από 70 έτη συνεχόμενης εβραιομπολσεβικικής προπαγάνδας είναι η ύστατη στιγμή για την αφύπνιση των λαών μας μπροστά στον φυλετικό πόλεμο που ξεκίνησε και πίσω από αυτόν κρύβεται και πάλι ο αιώνιος εχθρός μας! ( Εβραίοι υπέρ των επιθέσεων στο Παρίσι και της ισλαμοποίησης της Ευρώπης):

Το εθνικοσοσιαλιστικό κίνημα θα έχει να επιτελέσει μια από τις πιο σημαντικές του προσπάθειες: Πρέπει να ανοίξει τα μάτια του λαού μας σχετικά με το τι είναι τα ξένα έθνη και να μην σταματήσει να του θυμίζει ποιος είναι ο θανάσιμος σημερινός εχθρός του. Αντί να ενισχύουμε το μίσος που χωρίζει τους Άριους λαούς-που ακόμη και τα πάντα αν είναι ενάντια,τους ενώνει το ίδιο αίμα κι οι μεγάλες γραμμές που χάραξε ο πολιτισμός - θα πρέπει να στρέψουμε την οργή του λαού στον αδυσώπητο εχθρό της ανθρωπότητος και να του δείξουμε πως αυτός είναι ο αληθινός δράστης όλων των κακών που μας δέρνουν. Αλλά θα πρέπει ακόμη να επαγρυπνούμε ώστε μόλις ο λαός αντιληφθεί τον εχθρό του, να οδηγήσουμε τον αγώνα εναντίον του,ώστε να λάμψει σαν προφητικό άστρο των νέων καιρών το κίνημα μας, και να δείξει στους άλλους λαούς τον δρόμο που πρέπει να ακολουθήσουν αν θέλουν μια μέρα να χαιρετήσουν μια ανθρωπότητα όπου θα βασιλεύει η Άρια φυλή. Για όλα αυτά,ας μας καθοδηγεί η λογική και η πίστη στην δύναμη! Ας υπαγορεύει τις πράξεις μας το ιερό καθήκον,κι ας μας δίνει υπομονή και καρτερία! Ας γίνει η πίστη μας προστάτης και ηγέτης του υπέρτατου αγώνος μας !

Αδόλφος Χίτλερ - Ο Αγών μου

Die Kultur der Arier